18 Mart 1915 Çanakkale Zaferi Ve 'İnsanlar Niçin Yaşarlar'

A+A-
Altemur KILIÇ

Çanakkale Deniz Zaferi tarihimizin bir dönüm noktası ve “ibretidir”. “7 düvele” karşı kazanılan bu savaş, başta Anafartalar Kahramanı Mustafa Kemal olmak üzere Kurtuluş Savaşı’na ivme vermiştir. Bu zaferden bugün için alınacak çok dersler vardır... Geçen akşam bir TV programında kendini bilmezin biri bu zaferde “subayların” olmadığını söyledi ve nerdeyse “Evliyaların zaferi” diyecekti.

Oysa Çanakkale’de şehit olan yedek subaylar orantılı olarak subaylara denk.
Zaferi, canlı şahidi olan babamdan dinledim...
Benim rahmetli babam Kılıç Ali, o zaman “Mülazım Asaf” da bir çatışmada ayağından ağır yara almış... Tedavi için Almanya’da Wiesbaden’e gönderilmiş... Kemik nakli yapmışlar. Ben Çanakkale’yi babamdan duydum ve onun ilhamıyla Robert Kolej’in son sınıfında birinci perdesi Çanakkale’de bir siperde geçen “İnsanlar Niçin Yaşarlar” adlı piyesi yazdım ve Arnavutköy Kız Koleji’nde temsil edildi.
Oynandığı dönemde oyunu sergileyenler ve görev alanlar arasında Bülent ECEVİT, Avni DİLLİGİL, Tunç YALMAN, Şirin DEVRİM, Ahmet İSVAN ve Mehmet İSVAN vardı. Dekorları da Rahşan (Aral) Ecevit yaptı...
Geçen 18 Mart’ta gençler oyunu Alanya’da temsil ettiler. Büyük bir ilgi gördü ve 20 gösterim yapıldı.
Birinci Perde: Çanakkale’de bir zabitan sığınağında geçer.
Bu perdenin teması ikisi yedek zabitleri: Faruk ve Tarık arasında aynı kıza âşık olmaları ve korkak, savaştan kaçan Mülazım Veysel’le tartışmalarıdır. Veysel bu savaşın beyhude olduğunu büyük devletle savaşılamayacağını, idealist Faruk “Türklerin asla başka devletlerin egemenliği altına giremeyeceğini” söyler ve neredeyse Veysel’i tabancasıyla öldürecektir.

Düşman hücumu bunu durdurur... Faruk ağır yaralanır ve ölürken sevgilisi Selmin’i ve milliyetçilik ideallerini Tarık’a emanet eder.
İkinci Perde: 1919’da işgal altındaki -Mütareke- İstanbul’da işbirlikçi bir Osmanlı paşasının konağında geçer. Tarık işbirlikçi rolü yapmaktadır, ama aslında Anadolu’nun -Mustafa Kemal’in- adamıdır. Selmin onun da işbirlikçi olduğunu zanneder, ama gerçeği anlayınca onunla birlikte Anadolu’ya kaçar.
Son Perde: Kurtuluş Savaşı
esnasında Ankara’da bir evde geçer: Tarık cepheden yüzü parça parça olmuş döner... Selmin’in kendisini bu haliyle  sevmeyeceğini sanır, ama Selmin “Ülkesi uğruna bu kadar yaralanmış bir insan erkeklerin en güzelidir” diye Tarık’ı gene cepheye uğurlar! Ve perde onun “İnsanlar Niçin Yaşarlar”    tiradıyla kapanır!


29 Ekim 1944’te Arnavutköy Kız Koleji’nde ilk defa sahneye konan oyunu’ndan
bir sahne (üstte) ve aynı gün babamla birlikte çektirdiğim fotoğraf (altta)


Geçtiğimiz yıl Alanya’da sahnelenen oyunumun, kadim dostum
Mehmet Bal tarafından hazırlanan afişi

  • Yorumlar 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları