27 Nisan ince ayarı

A+A-
Mustafa ERKAL

İktidar mensuplarının sık sık sığındığı bir beyan var : “Türkiye artık sabah erken kalkanın darbe yapabileceği bir ülke asla ve asla değildir.” Türkiye’de erken uyananın darbe yapabileceğini söylemek işi abartmaktır. Türkiye basit bir Üçüncü Dünya ve Afrika ülkesi değildir. Askeri müdahaleleri hiçbir zaman ülke sorunlarını çözecek bir yol olarak görmüyoruz; ama Türkiye’yi bazı Güney Amerika veya Afrika ülkelerine benzetme gayretlerini de yadırgıyoruz. Kendi kendimize haksızlık yapmayalım.
Askeri darbeler kadar dıştan kumandalı proje ve emirleri uygulama aracı olan sivil darbeleri, yazarı  dışarıda olan açılımları, uyum adı altındaki uydu yasalarını, yabancılara ve dini azınlıklara imtiyazlar sağlanmasını, Telekom gibi birçok kritik kuruluşun özelleştirilmesini, ekonomiyi her an krize sokabilecek cari açığın sıcak para girişleri ile karşılanmasını, özelleştirme adı altındaki yabancılaştırmaları, düşük kurun sanal zenginlik yaratmasını, bankaların ve finans kuruluşlarının el değiştirmelerini nereye sokacağız? Küreselleştirilmenin sihrine kapılmış ve küreselleşme çağında milli menfaatlerin ve milliyetçiliğin yeri olmaz şeklinde düşünen, milli kimlikle kavgalı, bu yönde anayasa darbesi yapmaya hazır, etnik ırkçılığı tahrik eden yönetim zihniyetini bazıları gibi alkışlayacak mıyız?
Suriye devamlı gündemde... Aldığımız ödevin dışına çıkamıyoruz. Suriye’deki gelişmeler Türkiye için bir dönüm noktası olacaktır. Bugünkü ABD güdümlü politika Türkiye’yi genişleterek bölebilir. Buna da Yeni Osmanlıcılık etiketi takılır. Federal yapı , eyalet ve başkanlık sistemi bundan dolayı gündemdedir. Yine bol bol kullanılır ve atılırız. Olup bitenden de kazançlı çıkamayız. Özal, Irak’a müdahale ve işgal döneminde 1 koyup 3 almaktan bahsediyordu. Bunun tersi oldu.  Dışişleri Bakanımız Davutoğlu, Kuzeyden izin vermezsek ABD Irak’ı işgal edemez diyordu. Acaba sonuç ne oldu?
Bölgesinde ve sınırlarındaki gelişmelere son derece hassas olduğunu açıklayan anlayış, Suriye’ye müdahalede bu kadar istekli olmasına rağmen, Irak’ın kuzeyindeki terör ve ihanet yuvalarına müdahaleye neden pek istekli olmadı?
Türkiye, Barzani ile baş başa bırakıldı. Zorla milli çıkarlarımız ile ters dostluklar kurduruluyor.  Türkiye Irak’ta terörist olarak değerlendirilen Cumhurbaşkanı yardımcısı Haşimi ile Barzani’yi buluşturuyor. Bağdat yönetimi Türkiye’yi düşman ilan ediyor. Muhalif sığınmacı kamplarındaki militanlar sınırı geçiyor, Esat birlikleri ile çatışıyor ve geri dönüyorlar. Türkiye terör ve istihbarat ajanlarının kaynadığı bir ülke oldu. Geçen günlerde Suriyeli sığınmacıların çadırlarında silah ve mühimmat bulundu. Zaten onlar da çatışıp geri döndüklerini söylediler.  Türkiye için tek sözde dost gerçekte Türkiye düşmanı Barzani kaldı. Bize zorla nikâh kıydırılıyor ve Ortadoğu dönüştürülüyor ve kuşatılıyor. Küresel planlı ekonomi ve siyasetin baskıları hissediliyor. Türkiye adeta bir müdahale üssü oldu. Batı çıkarlarına hizmet ettiğin oranda mükâfatlandırılıyorsun. Hollanda’da sayın Cumhurbaşkanımadalya üstüne madalya aldılar.Üstelik kendini din uğruna adamış kişi anlamına gelen şövalye nişanları bunlar. Peki, Türkiye’nin milli çıkarları ne olacak? Onu sözde dost ve müttefiklere mi havale edeceğiz? O zaman devlet kamu harcamalarını kıssın Dışişlerine ne gerek varmı diyeceğiz? Ortadoğu bölge ve ülkeler seviyesinde savaş ortamına girdi.Ordu ekonomik bir yük değil mi?! Önce Jandarmayı kaldıralım, Türkiye’nin % 90’ini kontrol eden birikimli jandarmanın yerine paralı asker mi ithal edelim?
Cumhuriyetin akılsız dostları birilerine hep siyasi sermaye olmuştur. 28 Şubat’ın halktan kopuk ve uzak, Batıcı kadrosu bugünkü iktidarın yolunu açmıştır. Onlar dışarıdan icazetli, Türk milleti ile yabancılaşmışlardı.Türk milletinin milli ve manevi değerlerine o kadar uzaktılar ki... TSK’ni de asla temsil edemezler. Çevik Bir’in bir dönem sayın Gül’e danışmanlık yaptığını da unutmayalım. Peki, 27 Nisan muhtırasını verenler, Dolmabahçe’de iktidarla ittifak kuranlar neyin peşinde idi? 27 Nisan iktidara % 10 daha fazla oy sağlamadı mı? 28 Şubat demokrasiye ince ayardı da 27 Nisan e-bildirisi kimlerin ayarıydı? Bugün yapılanlar bir başka yönde ince ayar değil mi? Tarih ince ayarlarla mı geçecek? Bir köşe yazarının “Bu ülkede düzen değişmez; sadece üzen ile üzülen zaman zaman yer değiştirir” değerlendirmesi yanlış mı? Aslında olup bitenler herkesi üzmeli ve düşündürmelidir.

  • Yorumlar 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları