Irak petrolünün uğursuzluğu!

Kenan AKIN

Kerkük’te yaşanan trajediye sık sık temas etmemizin elbette “millî” önemi ve “insanî” amacı bulunuyor.
Çabamızda, “korkunç” bir süreci ve acı gerçekleri, Türk kamuoyuna iletmenin yanı sıra, Kerküklü soydaşlarımıza “karınca kaderince” olsa bile “moral” vermenin özentisi bulunuyor.
Gerçekten de, Kerkük’te soydaşlarımıza reva görülenlerin temelinde ve ucunda “soykırım” yatıyor.
Bunu görmezlikten gelmek, bırakın bir Türk’e, hiçbir insana yakışmıyor.
Özellikle, sözüm ona “uygar dünya”nın duymazlığı, tarihe şimdiden “kara bir leke” bırakmış bulunuyor.
Üstelik, güya Irak’a “özgürlük ve demokrasi” için geldiğini ilan eden, oysa binlerce Müslüman’ın ölümüne neden olan ABD’nin geri çekilme stratejisinden sonra, durumun daha da vahim olması kaçınılmaz görülüyor.
Ardında, kan ve gözyaşı bırakan ABD’nin aslında Irak’ın en azından üçe bölünmesinin de temellerini attığı biliniyor.
Özellikle, Irak’ın kuzeyinde peşmergeleri bir “devletçik” haline getirmenin bu arada soydaşlarımızın asimilasyon edilmesinin sinsi ve hain planlarının alt yapısını hazırlayan ABD, çekilişi ile belki de, yeni bir düğmeye basıyor.
Unutulmamalıdır ki, ABD askerlerini resmen çekerken, aslında sayıları 160 bini aşan özel sektöre ait muhafızlarını bu “bahtsız ülke”de bırakıyor.
“Bahtsız ülke” diyoruz, çünkü yıllardan beri ısrarla belirttiğimiz gibi, “Irak petrolü kendine hâkim olanlara uğursuzluk getiriyor” kanımız yine öne çıkıyor.
Kudretli Osmanlı İmparatorluğu’nun başına Musul petrollerinin neler getirdiği asla unutulmuyor. Sonra, Irak Kralı Faysal, Nuri Sait Paşa, Abdülkerim Kasım ve Saddam Hüseyin’in hep petrolün diyetini ödediği ister istemez hatırlanıyor.
Irak’tan perişan olarak  “mağlup” ayrılan ABD’nin başına gelenleri de, bu periyottan arındırmamak icap ediyor.
Gerçekten de, Irak petrolü sanki “lânetlenmiş” bir varlık gibi devletlerin veya liderlerinin peşini bırakmıyor.
Durumu, aslında “Kerbelâ faciası” ile bağdaştırmak biraz “derin” düşünceyi gerektiriyor. Ama yine de, bu topraklar böylesine trajik süreci daima koynunda muhafaza ediyor.
Bu arada, Kerküklü soydaşlarımızdan, duyarlı yazılar, dehşet verici bilgileri ve iddiaları içeren notlar almanın heyecanı ve burukluğu benliğimizi sarmalıyor.
“Türkiye, Irak Türkünü yalnız bırakma” başlıklı kısa bir nottan derlediklerimiz bile gerçekleri ne kadar haykırıyor:
“2003 yılında Amerika’nın Irak’ı işgal etmesi sonucunda ülkedeki dengelerin silahlı olan grupların eline geçmesi ve devlet otoritesinin de olmaması Irak Türklerinin hayatını cehenneme çevirdi.
Irak Türklerine karşı şiddet olayları ve eylemler bir anda arttı.
Tam diktatör Saddam’ın zulmünden kurtulduk derken, bu defa Irak Türkleri kendilerini düne kadar merhamet dileyenlerin zulmünün içinde buldu.
Bugün Irak’ta Türkmen hedeflerine yapılan saldırılar sıklaştırıldı ve Türkmenleri göçe zorlama esasına dayanan sistematik baskı arttı, Türkmenlerin ne can ne de mal güvenliği var.
Üst düzey Türkmen yetkililerine ve kuruluşlarına yönelik bombalama eylemleri, siyasetçi, doktor ve iş adamlarına karşı tehdit ve suikast girişimlerinin hâlâ devam etmesi, aslında her şeyi göz önüne sermektedir.
Bu gelişen olaylar Irak Türklerine karşı topyekûn bir psikolojik savaştır.
Hedef nedir? Irak’ta Türk varlığını yok etmek...
Ama bir gerçek var Türk halkı ve dünya Türkleri Irak Türklerinin çektiği çile ve yaşadıkları tarifsiz acılara hep ortak olmuşlardır.”
Aslında, bu “trajedi”ye yürekler dayanmıyor.
Ne var ki, Kerküklülerin feryatları sadece hoyratlarda kalıyor.

  • Yorumlar 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Günün Karikatürü
Yeniçağ karikatur / Emre Ulaş