'Özlenen tablo'ya bak!

Arslan TEKİN

Bugün köşemi M. Halistin Kukul Hocamıza bırakıyorum. Memleketin hâli onun
mısralarında çok güzel özetlenmiş:
Elin oğlu baş bayi, arıyor kelepiri;
Zengin işret peşinde, düşünen kim fakîri? 
Baş usta, bu işlerin hem önderi, hem pîri:  
Baş kaldıran kafaya vuruyor tokmak, tak tak! 
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Söz sâhibi; ya popçu, ya topçu, ya şuh yosma;
Takılıyor boynuna, Türk’ün her gün bir tasma!
Nasıl dersin a dostum, bunlara kulak asma? 
Yapılanı almıyor, ne akıl ne de idrâk;
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Sahtekârın yüzünde merhametten eser yok; 
Parayı yığanların alınlarında ter yok.
Dürüst, kibar, nâzik’e, bu cemiyette yer yok: 
Ayırmak mümkün değil, kim salak, kim asalak!  
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Vekil; ya maç yorumlar, ya şakîyi kucaklar!
Görülüyor apaçık, şimdiden olacaklar.
Yeminle aldatanlar, Allah’tan bulacaklar: 
Sokaklar câni dolu, gençliğin çoğu aylak;
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Müslüman diyârında zinâ âşikâr oldu;
Bunu meşrû kılanlar, maalesef yâr oldu.
Din adına nice şey, gerçekte, inkâr oldu: 
Hakikatin mânâsı devrildi tepetaklak;
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Öksüz-yetimden çıktı, Akdamar’ın parası;
Papaza yol açanlar, milletin maskarası.
Sahte tebessümlerde, zifirin bin karası:
Zihinlerde binbir ur; gözler dopdolu çapak;
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Türk evi duman duman, Türk dili lime lime;
Tabiat, “doğa” oldu!.. Katledildi “Kelime!”
Elbette ki muhtâcız, her ân akl-ı selîme: 
Nutuk atana şak-şak, mezar başında şak-şak; 
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Yangın yeri, bir uçtan bir uca bu memleket;
Hâin elinde silâh, mazlûm ödüyor diyet!
Ara, mes’ûl bulasın; kimdedir salâhiyet?
Nice arsız-beyinsiz paraya-pula uşak; 
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!
Ya şu fikir âlemi; ya üniversiteler?
Kim, kimi sürüklüyor; kimleri, kim iteler?
Ecnebînin zıpkını, kalbimi oyar- deler: 
Millî bir mücâdele, bunla baş eder ancak;
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo” ya bak!
Bir vaziyet ki, sorma, tarif edilmez, tarif!
Bilemezsin, kim câhil; kim âlim, kimdir ârif?
Karmaşanın içinde baştanbaşa maarif: 
Bakışlar, hep riyâkâr; sözlerin hepsi kaypak;
Ey vatandaş uyan da “özlenen tablo”ya bak!

  • Yorumlar 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Günün Karikatürü
Yeniçağ karikatur / Emre Ulaş