Yeni Türkiye’nin Türkçe özel sayısı...

Ahmet SEVGİ

Türkçe dünyanın en güzel ve en zengin dillerinden biridir. Bunu sadece biz Türkler demiyoruz. Yabancı bilginler de söylüyor. Max Müller’in şu ifadelerini dikkatinize sunmak istiyorum: “Türkçe, gramer kaideleri ve fiillerin kıyâsî yapısı ile o kadar muntazam bir dildir ki sanki bir dil bilginleri heyeti tarafından yapılmış sanılır.” Ancak, ne yazık ki bu güzelim Türkçe aynı zamanda dünyanın en talihsiz dilidir de...
Erbabınca malum olduğu üzere, İslâm medeniyeti dairesine girişimizden itibaren Türkçe yaklaşık 1000 yıl Arapça ve Farsçanın tesiri altında varlığını sürdürdü. Tanzimat’tan sonra bir ara Fransızcanın etkisi altına da girdi. “Yeni Lisan” hareketiyle nihayet Türkçe bağımsızlığına kavuştu diye bizler sevinirken bir de baktık ki dilimiz  “uydurukça” illetine yakalanmış... 1980 öncesinde kahvehanelerde solcu gençlerin “erek, edim, olasılık, tansık, amaç, sağaltım, yaşam”  gibi ıkına sıkına uydurukça kelime kullanmaya çalıştıklarına şahit oluyorduk. 1980 sonrasında Türkçe artık İngilizce istilasına uğradı. İnternet “cafe”ye takılan gençlerin ağzında “kanka”, “waow”, “oha”, “acayip güzel”, “baay” kelimelerinin bini bir para...
Sağlık ve Fen Bilimleri’nde yapılan doktora tezlerini inceliyorum. Kullanılan İngilizce kelime oranı % 70’in üzerinde... Eski bir YÖK başkanının söylediği  “Türkçe bilim dili değildir” sözü kuvveden fiile geçmiş yani...
Bütün bu olumsuz gelişmeler karşısında ne yapılabilir? Türkçeye nasıl sahip çıkacağız?.. Elbette bu sorulara farklı zaviyelerden bakılarak değişik cevaplar verilebilir. Meseleye “dergicilik” açısından bakıldığında akla ilk gelen muhakkak ki Türkçe ile ilgili “özel sayı”lar çıkarmak olacaktır. Daha önce “Türk Yurdu” böyle bir çalışma yapmıştı. (Bk. Türk Yurdu, Sayı: 162-163, Şubat-Mart 2001) Bu defa da “Yeni Türkiye” dergisi (Kasım-Aralık 2013, Sayı: 55) hacimli (1560 sayfa) bir Türkçe özel sayı çıkardı. 12 ana bölüm ve 34 alt bölümden oluşan 184 makalenin yer aldığı bu özel sayının takdim yazısında derginin muhtevası şöyle veriliyor:
[Yeni Türkiye’nin Türkçe özel sayısında, “Genel Değerlendirmeler”den sonra “Türkçenin Tarih İçinde Gelişimi”ni “Yazı Öncesinden Yazıtlar Çağına”, “Ana ve Eski Türkçe Dönemi”, “Karahanlı Dönemi Türkçesi”, “Harezm ve Kıpçak Türkçeleri”, “Çağatay Türkçesi”, “Eski Anadolu Türkçesi” ve “Osmanlı Türkçesi” alt bölümleri halinde inceledik. “Türk Dünyası Lehçeleri” başlığı altında da “Güneybatı (Oğuz) Grubu”, “Kuzeybatı (Kıpçak) Gruba”, “Güneydoğu (Çağatay) Grubu” ve “Kuzeydoğu (Sibirya) Grubu” alt başlıkları çerçevesinde makaleler yayınladık. Bundan sonra, “Türk dünyasında Ortak Dil ve Yazı” başlığı altında, yapılan bilimsel analizleri yayınladık.
“Türkçenin Yapısı, İmlâsı ve Özellikleri” bölüm başlığı altında, “Türkçenin Yapısı ve İmlâsı”, “En Eski Dil: Türkçe”, “En Zengin Dil: Türkçe” ve “En Âhenkli Dil: Türkçe” alt bölümlerinde, Türkçenin öne çıkan özelliklerini anlatmaya çalıştık.
“Cumhuriyet Dönemi Türkçesi”nin ve  “Türkçenin Önemli Meseleleri” nin incelendiği ana bölümlerde, “Türk Dil Devrimi”, “Dilde Tasfiyecilik”, “Yabancı Dilde Eğitim”, “Türkçenin Yabancılaştırılması”, “Türkçenin Yanlış Kullanımı” gibi alt bölümler mercek altına alınıyor.]
Söz uçar yazı kalır demişler. Türkçe konusunda birbirinden güzel çalışmaları bir araya getirerek ölümsüzleştiren Yeni Türkiye dergisi mensuplarına ve makale sahiplerine ayrı ayrı teşekkür ederiz. Çok önemli bir iş başarmış oldular. Allah sa’ylerini meşkûr eylesin...

  • Yorumlar 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Günün Karikatürü
Yeniçağ karikatur / Emre Ulaş