Geçtiğimiz 4-5-6-7 Kasım günleri Malatya Kültür ve Kitap Fuarı’ndaydım.
Bu yıl ilk defa yurt içi fuarına katılmıştım.
Malatya Fuarı’na katılmamı yayınevimin benimle paylaşması üzerine, hiç düşünmeden kabul ettim.
Çünkü daha önceleri çok kereler gittiğim güzel insanların yaşadığı Malatya’ya, deprem sonrasında bugünkü halini görmek için de gitmeği çok istiyordum.
*
Samimi ve gönül kapıları herkese açık olan insanların yaşadığı Malatya’da, Malatya Kültür ve Kitap Fuarı bu yıl 11.sini gerçekleştirdi ve ben daha önce 2. Kitap Fuarı’na katılmıştım. O yıl, Malatya Belediyesi davet ettiği yazarlara karşı gösterdiği hassasiyet…
İlgi…
Nezaket…
Ve şehirlerine gelen yazarların nasıl sahiplendiğinin bir örneğini daha önce yaşamadığım bir ilgi görmüştüm.
*
Yazarların havalimanından alınmasından, fuar sonrası dönüşlerine kadar her an onların her anlamda mihmandarlığını yapıyorlardı.
Yani bir anlamda:
“Sen benim misafirimsin, benim memleketimde sen bana emanetsin Ne istersen o yerine gelecektir.” anlamında insanı sahiplenen bir duygu hissi veriyordu karşı tarafa.
O yıl, öyle organize olmuşlardı ki doğrusu aklıma gelen “Hani henüz daha yeni ya!” diye düşünmüştüm.
*
Geçtiğimiz hafta 11.sine gittiğim fuarda, Malatya’nın anlayışında…
Yaklaşımında…
Misafirlerini sahiplenişinde hiçbir şey eksik olmamış, aksine artmış ama taşmamış.
Samimi…
Seviyeli…
Gayretli…
Ve misafirlerini, “Malatya’da yalnız olmadıklarını” hatırlatan sahiplenme hissini 11 yıl önce de aynı içtenlikle biz yazarlara hissettirmişlerdi.
*
Malatya’da gördüğüm, ama hiçbir yerde görmediğim bir organizasyon şekliyle ‘Mihmandarlık’ adı altında hayata geçirdikleri uygulamayla, müthiş bir örnek sergilemişlerdi.
İnanıyorum ki benim gibi diğer yazarların da hayatlarına dokunmuşlardır.
*
Hani şunu demiyorum elbette…
Malatya yazarlarına sahip çıkıyor da bir başka ilimiz sahip çıkmıyor!
Hayır öyle demiyorum.
Sahip çıkılıyor elbette.
Çünkü bu bizim ‘Misafirimize olan yaklaşım anlayışımızda var’ ama yine de bu konuda Malatya bir başka doğrusu!
*
Hiçbir ilde görmediğim bir yaklaşım sergileniyor Malatya’da…
Daha fuar başlamadan yazarın mihmandarı olarak görevlendirilmiş olan kişi (bayan veya bay), yazarı telefonla arıyor ve “Mihmandarı” olduğunu…
Kendilerini havalimanında karşılayacağını…
Fuar boyunca yazarla kendisinin ilgileneceğini söyleyerek, isim ve telefonunu mihmandarı olduğu yazarına bildiriyor.
*
Doğrusunu isterseniz bu uygulama sahiden de müthiş bir uygulama.
Malatya’nın dışında hiçbir ilimizde -ve 81 vilayeti dolaşmış biri olarak- bu kadar detayını görmemiştim.
Belki de onun için ‘Malatya, gönül kazanma anlamında’ gerçekten çağ atlamış.
